وقتي عاشق مي شويم به نظر مي رسد مغز ما طبيعي فعاليت نمي کند . کف دستانمان عرق مي کند ، نفسهايمان بند مي آيد ، به درستي نمي توانيم فکر کنيم و احساسي شبيه به اينکه پروانه اي در دلمان پر ميزند به مادست مي دهد. با اين همه اين احساس شگفت انگيز است . جرقه آن مي تواند با چيزي به سادگي ديدن چشم ها ، لمس کردن دست ها،شنيدن موسيقي يا خواندن کتابي به وجود آيد.
عامل ايجاد اين تحريک، مولکول کوچکي موسوم به فنيل اتيل آمين است.اين مولکول همراه با دوپامين و نوراپي نفرين ميتواند يک حس نا معلوم ولي شادي آفريني را که منجر به علاقه سير ناپذيري مي شود ايجاد کند.ولي متاسفانه در اينجا محدوديت هايي به خاطر برخي بمباران انتقال دهنده هاي عصبي ناشي از برخي پاسخ دهنده هاي کسل کننده وجود دارد.
فنيل اتيل آمين ماده اي شيميايي طبيعي شبيه آمفتامين و دوپامين است که تجربه عالي عشق را براي ما فراهم مي کند.
