در تجربه شناخته شده ای که در ایالات متحده به دست آمد، دانشمندان اثبات نمودند که وقتی یک ماده آلوده کننده به آب افزوده می شود و آب به اندازه ای رقیق می گردد که حضور ماده آلوده کننده را نتوان در آن مشخص نمود، این آب هنوز خاصیت مشابه با همان آبی را دارد که ماده آلوده کننده به آن افزوده شده بود. هیچ راهی وجود ندارد که بتوانیم این پدیده را با استفاده از آن توجیه کنیم، مگر این که نتیجه گیری نماییم که آب بدون ماده آلوده کننده، حافظه و خصوصیات آب حاوی ماده آلوده کننده را دارد.
طب هومیوپاتی نیز بر چنین اصولی استوار است. هومیوپاتی سیستمی از طب است که توسط دکتر ساموئل هانمان (1843- 1755) پزشکی آلمانی بنا نهاده شد. دکتر هانمان با ایده وارد نمودن مواد شیمیایی بیگانه به داخل بدن انسان برای خلاص شدن از دست بیماری ها، جهت و سمت و سوی کارش را از سیستم مرسوم پزشکی به این شاخه از طب تغییر داد و یک سیستم جایگزین بر پایه این ایده که ماده ای که موجب پیدایش یک سری علایم خاص در یک فرد سالم می شود، می تواند برای افرادی که از آن علایم رنج می برند. به عنوان درمان استفاده شود را بنا نهاد.
داروهای هانمان اساسا داروهای ارتعاشی و لرزشی هستند به عنوان مثال اگر داروی هومیوپاتیک سولفور 200 را در آزمایشگاه مورد بررسی قرار دهید، حتی مقدار اندکی از سولفور هم در این دارو وجود ندارد. با وجود این اگر یک فرد سالم این دارو را به طور مداوم مصرف کند، علایم مشابه با فردی که سولفور مصرف نموده است و یا از مسمومیت با سولفور رنج می برد، در او ایجاد می گردد.
منبع : آ.ر.هری - مترجم : رضا محتشمی توتکابنی
