حضرت صادق ع فرمود: هر که در دعا پیش افتد یعنی: همیشه دعا می کند و اختصاصی به هنگام رسیدن بلا ندارد بلایی که به او برسد، دعایش مستجاب شود و فرشتگان گویند: صدای آشنایی است و از بالا رفتن به آسمان ممنوع نگردد و کسی که پیشدستی به دعا نکند، چون بلا به او برسد دعایش مستجاب نشود و فرشتگان گویند ما: این آواز را نشناسیم.
ونیز آن حضرت ع فرمود: هر که از بلایی بترسد که به او رسد و پیش از رسیدن آن بلا درباره برطرف شدن آن دعا کند، خدای، عزوجل هرگز آن بلا را به او ننمایاند.
ونیز آن حضرت ع فرمود: دعا در حال راحتی و آسایش، نیازمندیهای در حال بلا را بر می آورد یعنی: گرفتاریهای آن زمان را برطرف می کند.
و نیز آن حضرت ع فرمود: هر که را خوش آید و خواهان است که دعایش در حال سختی به اجابت رسد، باید در حال راحتی و آسایش بسیار دعا کند.
محمد بن مسلم گوید: حضرت صادق ع فرمود: جدم می فرمود: در دعا پیش دستی کنید و پیش از آنکه گرفتارشوید دعا کنید. زیراف چون بنده ای بسیار دعا کند و بلایی به او رسد و دنبالش دعا کند، گفته شود: آوازی آشنا است و چون بسیار دعا نکند و پر دعا نباشد و بلایی به او رسد و دنبالش دعا کند بدو گفته شود: تابه امروز کجا بودی؟
حضرت موسی بن جعفر ع فرمود: همیشه علی بن الحسین ع می فرمود: دعای بعد از رسیدن بلا سود ندارد.
