13 سال پيش، کاميوني با پنگ شوييلين تصادف کرد و او براي هميشه نيمي از بدنش را از دست داد.
مردي که نصف شد

مارس 1995، وي مانند هميشه سوار ماشينش شد تا به کارگاهي در جنوب چين برود ولي بدترين واقعه ممکن در آن روز براي او اتفاق افتاد. پس از تصادف با کاميون، دقيقا از وسط به دو نيم شد. او را سريع به بيمارستان رساندند و طي 10 ساعت عمل جراحي، 20 نفر جراح تلاش کردند تا او را دوباره به زندگي بازگردانند. خوشبختانه اندام‌هاي حياتي او صدمه نديده بودند و وي تنها باسن و پاهايش را از دست داده بود. پزشکان براي او مقعدي مصنوعي ساختند و براي خروج ادرار نيز به او سوند وصل کردند...

گرچه پنگ نجات پيدا کرد ولي از آن به بعد تنها يک انسان 78 سانتي‌متري بود که هيچ‌کاري را نمي‌توانست به تنهايي انجام دهد. پنگ 36 ساله به طور کامل از زندگي نااميد شده بود، حتي چند ماه پس از تصادف تلاش کرد خودکشي کند.

شايد تنها تشويق‌ها و اميدهاي همسرش او را زنده نگه داشت. طي 12 سال، پنگ تمامي پروتزهاي موجود در بازار را امتحان کرد اما هيچ يک از آنان او را راضي نکرد تا آنکه پارسال گروهي از برجسته‌ترين پزشکان چين از پنگ خواستند تا او را تحت آزمايش قرار دهند و در عوض براي او پروتزي کارآمد و رايگان تهيه کنند. براي اين منظور، ابتدا نوعي لباس مصنوعي تهيه کردند تا نه تنها او را در برابر ضربات احتمالي حفظ کند بلکه بتواند ارگان‌هاي حياتي وي را نيز حفظ کند تا او در حين نشستن احساس ناراحتي نکند.

در مرحله بعد براي ساختن پروتز پيش از هر چيز بايد ميزان تعادل، مقاومت و وزن مورد بررسي قرار مي‌گرفت. چهار ماه پيش، اولين پاهاي مصنوعي براي پنگ ساخته شد. وزن اين پاها کم و تقريبا معادل نيمي از وزن بدن او بود و به پنگ کمک مي‌کرد تا حدي خود را براي راه‌رفتن دوباره و حفظ تعادل آماده کند.

در عين حال، تعدادي آزمايش نيز براي يافتن ميزان مقاومت پوست و فشاري که مي‌تواند تحمل کند، به عمل آمد. طي اين چهار ماه پنگ تمام تلاشش را کرد تا ماهيچه‌هاي دستانش را قوي کند و حداقل بتواند نيمي از قدرت فيزيکي‌اش را بازيابد. سرانجام در پايان چهارمين ماه، پنگ توانست براي اولين بار پس از 13 سال با کمک‌ پاهاي مصنوعي براي پنج دقيقه به تنهايي سر پا بايستد و هم قد مردمان عادي شود. وي همچنين در عرض 10 دقيقه، هشت متر را به کمک عصاي زير بغل طي کرد. پزشکان از اين موضوع بسيار خوشحال‌اند و معتقدند وي اولين مردي است که توانسته اين‌گونه از پروتزهاي مصنوعي براي رسيدن به آرزوهايش کمک بگيرد.

زهو اکن، همسر پنگ طي اين چند سال 24 ساعته با صبر و تحمل از همسرش مراقبت کرده و به او اميد داده است. امروز پنگ 48 ساله خوشحال است که توانسته نيمي از قدرت فيزيکي‌اش را بازيابد. گرچه ديگر مانند روز اولش نمي‌شود اما به هر حال امروز پر از اميد و آرزو است.

گفتگو با پاسکال شار پانتيه، پزشک جراح پنگ‌شوييلين:

• آيا شما پيش از اين چنين بيماري داشتيد؟

خير. تعداد افرادي که در تصادفات پاهاي خود را از دست مي‌دهند، فراوان‌اند اما من تا به حال بيماري مانند پنگ که باسن خود را هم از دست بدهد، نداشتم. متاسفانه با از دست دادن باسن، چون در قسمت پايين بدن استخواني وجود ندارد، پس ثابت ماندن يا حتي متصل کردن پروتزهاي مصنوعي تقريبا غيرممکن بود اما لباس خاصي که براي پنگ ساخته شد، اين مساله را حل کرد.

• اين پروتزهاي مصنوعي چگونه عمل مي‌کنند؟

متاسفانه پنگ به تنهايي با پاهاي مصنوعي نمي‌تواند حرکت کند و حتما به چوب زير بغل نياز دارد. وي با حرکت دادن شانه‌ها به چپ و راست مي‌تواند پاهايش را حرکت دهد. اين پروتز يک تکه و سخت است، به اين معني که در ناحيه زانو حرکتي ندارد و تنها در هنگام نشستن فرد مي‌تواند خود آنها را خم کند.

• چند ماه طول کشيد تا پنگ به پاهاي جديدش عادت کند؟

خيلي زود. شايد نياز رواني پنگ براي عادي بودن به او کمک کرد هرچه سريع‌تر خود را به پروتزها عادت دهد. عامل اصلي موفقيت وي نيز ماهيچه‌اي کردن بازوهايش بود.

• آيا باز هم اين نوع پروتز مصنوعي توليد خواهد شد؟
البته. ولي توليد اين نوع پروتز بسيار وقت‌گير است و در نهايت، گران تمام مي‌شود. نکته ديگر آنکه افراد وقتي روي دستان‌شان راه مي‌روند، به مراتب راحت‌ترند و ميزان انرژي کمتري نيز صرف مي‌کنند تا زماني که بخواهند از اين پاهاي مصنوعي استفاده کنند. دليل اصلي استفاده از اين پاها تنها برطرف‌کردن نياز رواني است. به همين منظور، چنين پروتزهايي به هيچ‌وجه براي کساني که از بدو تولد دچار چنين نقص عضو‌هايي شده‌اند، توليد نمي‌شود و تنها مختص به کساني است که سابقا راه‌رفتن را تجربه کرده‌اند.

منبع: moc.bew yduts.www