هم‌صحبتي، از مشكلات مي‌كاهد
اما آيا صحبت از مشكلات، واقعا آنها را حل مي‌كند؟ پاسخ اين سؤال، مثبت است. به‌روشني اين اتفاق مي‌افتد. در علم روانشناسي اين كاملا جا افتاده است كه مؤثرترين روش درماني چه از نظر مدت زمان لازم و چه از نظر بقاي نتايج آن، تنها صحبت كردن درباره مسئله و مشكل است. صحبت درباره مشكلات باعث مي‌شود فرد علل استرس ايجاد شده را بررسي كند و به اين ترتيب، مي‌تواند درباره راه‌هاي كاهش آن، بيشتر متمركز شود.
در يك نظرسنجي‌اي كه اخيرا انجام شده است، از هر 10 آمريكايي، 9نفر معتقد بودند صحبت درماني به آنها كمك كرده است؛ اما با چه كسي بايد صحبت كرد؟ طبيعي است كه اگر همسران ارتباط خوبي با هم برقرار كرده باشند، حاضر نيستند به‌جز با يكديگر با فرد ديگري درباره مسائل و مشكلات خود صحبت كنند. اگر اين ارتباط دوطرفه به‌خوبي برقرار نشده باشد، استرس شديدي به طرفين وارد مي‌شود. توصيه مي‌شود به جاي اينكه با غريبه‌ها و حتي آشنايان دور در اين‌باره صحبت كنيد (كه البته اكثرا مشكلتان را حل نمي‌كنند و به آن اضافه هم مي‌كنند)با يك مشاور گفت‌وگو كنيد تا علاوه بر رفع مشكل فعلي، مشكل ارتباطي شما با همسرتان را نيز رفع كند. درباره صحبت با يك مشاور اصلا نترسيد.
فكر نكنيد درمانده شده‌ايد يا قادر نيستيد خودتان مشكلتان را حل كنيد. اگر در اين‌باره با مشاور صحبت كنيد، اولا حمايتي غيرشرطي از فردي آموزش ديده و متخصص دريافت مي‌كنيد. او بدون هيچ توقعي به صحبت شما گوش مي‌دهد و شما را مورد حمايت قرار مي‌دهد. دوم اينكه به شما ياد مي‌دهد واقعا مسئول چه وقايع و رخدادهايي در زندگي خود هستيد و چه مسائلي اصلا تحت كنترل شما نيست و نبايد به‌خاطر وقوع آنها خود را سرزنش كنيد.

كاسه صبر خود را لبريز نكنيم
آثار منفي صحبت نكردن درباره مسائل و مشكلات روشن است. تحقيقات نشان داده است، افرادي كه آنقدر درباره مشكلاتشان صحبت نمي‌كنند، تا كاسه صبرشان لبريز شود، دچار مشكلات جسمي و روحي زيادي مي‌شوند. اضطراب، افسردگي، خستگي، دردهاي مزمن و مشكلات گوارشي در اين افراد زياد ديده مي‌شود. بسياري از زوجين از چنين مشكلاتي شكايت دارند، در حالي كه مشكل اصلي آن است كه درباره مسائل و مشكلاتشان با هم صحبت نمي‌كنند.

انگيزه‌هاي متفاوت همسران از هم‌صحبتي
بيشتر مواقع همسران در ارتباطشان مشكل زباني دارند. آنها مايلند با هم صحبت كنند اما مشكلشان اين است كه زبان يكديگر را نمي‌فهمند. البته حقيقتاً آنها به يك زبان صحبت مي‌كنند اما در اصل هدف آنها از صحبت كردن متفاوت است. به اين دليل كه فكر مي‌كنند زبان همديگر را متوجه نمي‌شوند و در نتيجه سعي مي‌كنند كمتر با هم صحبت كنند. همين مسئله فاصله بين آنها را بيشتر مي‌كند. استرس آنها بيشتر مي‌شود و هر دو در يك چرخه معيوبي مي‌افتند كه زندگي را براي هردويشان به جهنم تبديل مي‌كند. اگر زبان همسرتان را بشناسيد، در اين زمينه مشكلي نخواهيد داشت.
مردان بدانند كه همسرانشان صحبت مي‌كنند تا اهداف و وقايع مربوطه را بيشتر بشناسند.مسائلي را كه در ذهنشان مي‌گذرد طبقه‌بندي ‌مي‌كنند تا در نهايت از لحاظ روحي تخليه شوند و احساس بهتري داشته باشند؛ ضمنا زنان با صحبت كردن، مشكل خود را با همسرشان تقسيم مي‌كنند، احساسشان را كامل و با تفسير زياد بيان مي‌كنند تا در ارتباط با همسر خود صميميت بيشتري به دست آورند. آنها در صحبتشان نه به راه حل نياز دارند، نه به قضاوت شما دل بسته‌اند بلكه فقط و فقط مي‌خواهند احساسشان را درباره قضيه با شما تقسيم كنند. در اين مواقع شما به‌عنوان يك مرد بايد فقط شنونده خوبي باشيد.
با او همدردي كنيد و اصلا راه حل ارائه ندهيد چون در بسياري از موارد اين مسئله همسر شما را عصباني مي‌كند. وقتي سعي مي‌كنيد مدام به او راه حل نشان دهيد، در انتها او احساس مي‌كند اصلا به او گوش نكرده‌ايد. فقط شنونده خوبي باشيد. همين كافي است. زنان بايد بدانند وقتي مردها درباره مسئله‌اي صحبت مي‌كنند، به‌دنبال راه حل آن مسئله و مشكل هستند. بنابراين آنها مثل شما نيازي به بيان كامل و مفصل احساسات خود ندارند، در اكثر اين مواقع سكوت كرده و فكر مي‌كنند تا راه حلي پيدا كنند و وقتي مسئله را با شما در ميان مي‌گذارند، از شما ‌‌راه حل مي‌خواهند؛ فقط همين.
مردان ياد بگيرند كه صبورانه (و نه بي‌تفاوت) به صحبت‌هاي همسرشان گوش دهند و زنان بدانند كه همسرشان در صحبت كردن خود به‌دنبال راه حل هستند، نه بيان احساسات.