چندي قبل زني به نام ندا كه از زندگي با شوهر معتادش به تنگ آمده بود با مراجعه به مجتمع قضايي خانواده ونك با ارائه دادخواستي خواستار جدايي از او شد.

اين زن كه شش سال با شوهرش محمود زندگي كرده است به قاضي حسن عموزادي- رئيس شعبه 268- گفت؛ محمود مدت هاست به مواد مخدر اعتياد دارد. اولين باري كه از اين موضوع مطلع شدم سعي كردم به او كمك كنم تا ترك كند اما او پس از مدتي دوباره به مصرف مواد روي آورد. اين موضوع ادامه داشت و من به خاطر علاقه يي كه به همسرم داشتم اعتيادش را هم تحمل مي كردم تا اينكه فهميدم به مصرف قرص هاي روانگردان روي آورده است. چون تحمل چنين شرايطي برايم سخت بود تصميم گرفتم از محمود جدا شوم. وقتي قاضي عموزادي از ندا در مورد چگونگي آشنايي اش با محمود پرسيد او در حالي كه سرش را پايين انداخته بود، گفت؛ رابطه ما از يك تماس تلفني اشتباه شروع شد. شماره تلفن خانه ما با شماره خانه دايي محمود بسيار به هم شبيه بود.

يك بار كه محمود قصد داشت با دايي اش صحبت كند به اشتباه شماره خانه ما را گرفت و به جاي دايي اش با من حرف زد. اولين تماس خيلي كوتاه بود و محمود با عذرخواهي تلفن را قطع كرد. اما بعد از آن چند مرتبه ديگر تماس گرفت و گفت دنبال يك هم صحبت مي گردد تا با او درد دل كند. من هم به نظرم رسيد او جوان خوبي است، قبول كردم و به حرف هايش گوش دادم.

مدتي گذشت و پسر جوان چند روز يك بار تماس مي گرفت و با هم هم صحبت مي شديم تا اينكه روزي او به من ابراز علاقه كرد. من هم با توجه به اطلاعاتي كه از زبان خودش شنيده بودم با پيشنهادش موافقت كردم و از آن پس با تماس هاي هرروزه مان ارتباط مان تبديل به رابطه يي عشقي شد. شش ماه از اين ماجرا گذشت تا اينكه تصميم گرفتيم موضوع را با خانواده هايمان در ميان بگذاريم و با هم ازدواج كنيم. اين در حالي بود كه تا آن زمان حتي يك بار هم همديگر را نديده بوديم و همه شناختي كه از هم داشتيم از طريق تماس هاي تلفني بود. وقتي اعضاي خانواده ام از اين ماجرا مطلع شدند به سختي مخالفت كردند. حتي پدرم در اين باره با من صحبت كرد و گفت چطور مي خواهي با پسري كه تا به حال او را نديده يي، ازدواج كني؟ من آن زمان جوان بودم و حال و هواي جواني باعث شده بود به حرف هاي هيچ كس گوش ندهم. بالاخره هر كاري كه مي توانستم انجام دادم و با فشارهايي كه به پدر و مادرم آوردم آنها را براي اين ازدواج راضي كردم.

ندا ادامه داد؛ سرانجام با محمود در يك دفترخانه قرار گذاشتيم و براي نخستين بار همديگر را نيم ساعت قبل از عقد در آنجا ملاقات كرديم. ظاهر محمود با آن تصويري كه من از او در ذهنم ساخته بودم تفاوت زيادي داشت اما ديگر كار از كار گذشته بود و قرار بود لحظاتي ديگر به طور رسمي به عقد همديگر درآييم. چون خانواده ام را براي اين كار وادار كرده بودم چاره يي نداشتم و آن روز درحالي كه شك و ترديد همه وجودم را فرا گرفته بود پاي سفره عقد نشستم و از فرداي آن روز به خانه بخت رفتم. من كه تا پيش از اين كوچك ترين تحقيقي در مورد خواستگارم نكرده بودم پس از چند روز فهميدم او معتاد است. هر كاري كه مي توانستم براي نجات او انجام دادم اما وقتي همه تلاش هايم بي نتيجه ماند تصميم گرفتم مهريه ام را كه 800 سكه بهار آزادي است، ببخشم و به زندگي سياهم با اين مرد معتاد پايان دهم.

در پي اظهارات اين زن قاضي عموزادي محمود را به دادگاه فراخواند تا در برابر ادعاهاي همسرش پاسخگو باشد.

صبح روز گذشته محمود در دادگاه حاضر شد و ضمن تاييد گفته هاي ندا از دادگاه براي ترك اعتيادش فرصت خواست. او گفت اگر همسرم يك بار ديگر به من فرصت دهد قول مي دهم براي هميشه مواد مخدر را كنار بگذارم. ندا وقتي در برابر حرف هاي همسرش قرار گرفت به مخالفت با او پرداخت و گفت؛ محمود تاكنون چندين بار از اين وعده ها داده . من نمي توانم با چنين مردي زندگي كنم. به دنبال اظهارات اين زن رئيس دادگاه رسيدگي به پرونده را به آينده موكول كرد.